Ο Όσιος Πέτρος ο Δαμασκηνός μας συνιστά επτά πράξεις σωματικές, ασκήσεις θα λέγαμε, με τις οποίες μπορεί κάποιος να καθαριστεί από την άγνοια.

Uncategorized

 

1. Ησυχία,
ήτοι απερίσπαστος διαγωγή, απέχουσα πάσης μερίμνης βιοτικής. Η βασικότερη
μέριμνα που πρέπει να έχει ο άνθρωπος είναι το πώς θα αρέσει στον Θεό, πως θα
μπορεί να ετοιμαστεί για το βραβείο της άνω κλήσεως και πώς να αντιμετωπίσει
τον εχθρό του, τον διάβολο και τα πάθη του. Και προσέχει ώστε ούτε να ξεχάσει
τον Θεό, ούτε να οδηγηθεί στην απελπισία ξεχνώντας την φιλανθρωπία Του.

2. Σύμμετρος
νηστεία.
 Στη μετρημένη αυτή νηστεία, ανάλογη δηλαδή με τις σωματικές
δυνάμεις του καθενός, περιλαμβάνεται και η μετρημένη χρήση του νερού.

3. Σύμμετρος
αγρυπνία.
 Με το μέσο αυτό η ψυχή δουλαγωγεί το σώμα και δεν το αφήνει
να επιθυμεί αντίθετα με την ψυχή.

4. Η
ψαλμωδία.
 Είναι και αυτή προσευχή και συνοδεύεται με γονυκλισίες, ώστε
να κοπιάζει το σώμα και με τον κόπο του να ταπεινώνεται η ψυχή.

5. Πνευματική
προσευχή.
 Είναι η νοερή προσευχή, στην οποία δεν παρεμβάλλονται άλλες
σκέψεις στο νου. Ο άνθρωπος εδώ ζητάει να γίνεται μόνο το θέλημα του Θεού που
είναι και το σωτήριο θέλημα. Μένει μόνος με το Θεό, ανίδεος, δηλαδή χωρίς να
τυπώσει μέσα του κάποια άλλη μορφή.

6. Ανάγνωση. Είναι
η μελέτη της Αγίας Γραφής, των βίων των αγίων, των Πατέρων της Εκκλησίας μας με
τα οποία μαθαίνει η ψυχή πως θα μπορέσει να νικήσει τα πάθη της και να
αποκτήσει διάφορες αρετές. Μπορεί κανείς να μην καταλαβαίνει στην αρχή αυτά τα
οποία μελετά. Χρειάζεται επιμονή και υπομονή. Η γνώση θα έρθει αργότερα.

7.
Αυτό που αναφέραμε στην αρχή της παραγράφου αυτής, δηλαδή η ερώτηση των
εμπείρων. Η απειρία μπορεί να οδηγήσει σε παρανοήσεις και πλάνη, ενώ η ταπείνωση
είναι η πιο ασφαλής οδός για να γνωρίσει κάποιος τον Θεό και να γνωριστεί από
Αυτόν.

Μετά
από αυτά πρέπει να έχει κανείς υπομονή σε ότι συμβεί και σε ότι επιτρέψει ο
Θεός να συμβεί.

Να
μην δίνει σημασία σε όνειρα
. Να μελετά συνέχεια το όνομα του Θεού και να ζητάει
ένα πράγμα, να γίνεται πάντα το θέλημα του Θεού. Τότε ο νους αρχίζει να
φωτίζεται. Να βλέπει ότι τα φταιξίματά του είναι σαν την άμμο της θαλάσσης.
Συντρίβεται τότε η ψυχή, ταπεινώνεται η καρδιά και θεωρεί τον εαυτό της
κατώτερο από όλα. Έτσι αρχίζει να κατανοεί τις ευεργεσίες του Θεού και αρχίζει
να εφαρμόζει τις εντολές Του.

Εφαρμόζοντας
τις εντολές Του, αρχίζει να ανεβαίνει μία μία την κλίμακα των αρετών. Και αυτό
γίνεται μέχρι να φτάσει ο άνθρωπος στην τελευταία εντολή, την εντολή της
αγάπης. Και αυτός που έφτασε την αγάπη, έφτασε τον Θεό, διότι «ο Θεός αγάπη
εστί».

Η
άρση της άγνοιας είναι χάρισμα του Θεού.
Δίνεται σε όσους αγωνίζονται και
προσπαθούν. Ο Θεός βλέποντας την προσπάθεια που καταβάλει ο άνθρωπος, του
αφαιρεί το σύννεφο που καλύπτει το νου του και δεν μπορεί να βλέπει καθαρά, του
αφαιρεί δηλαδή την άγνοια και του χαρίζει την γνώση του εαυτού του, την γνώση
των μυστηρίων και της αληθείας του.

ΠΗΓΗ leimwnas

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *